Owijacze z wełny

Owijacze z naturalnej wełny, o szerokości 9 cm i długości 2,6 m każda - trochę krótkie, ale ze względu na szerokość ciepłe. Przetestowane w warunkach zimowych :)

Owijacze to nieodłączny element męskiego stroju. Jak sama nazwa wskazuje, owija się je wokół nogi od kostki do kolana. Mężczyźni noszą owijacze na spodniach i spinanją je małymi fibulami.

Pozostałe owijacze, które powstały w naszym kramie i obecnie służą właścicielom:
- długość to niecałe 250 cm każdy, a szerokość - 9 cm każdy.

- tym razem koloru niebieskiego. Wełenka miła w dotyku i ciepła, a i barwy zacnej :) Każdy z owijaczy ma ok 3 metrów długości i ok 11 cm szerokości. Oba obrębione lnianą nicią.

- czerwone i cieplutkie, obrębione lnianą nicią. Każdy z nich ma mniej niż 3 m długości, ale za to ok 14 cm szerokości:

Wełniany płaszcz - Birka, X wiek

Poniżej zamieszczam zdjęcie birkowego płaszcza, który uszyłam dla siebie:

Wykonałam go z szarej wełny, stosując podwójne szwy, aby był mocniejszy i materiał nie strzępił się od środka. Płaszcz ma trzy kliny i szersze rękawy, dzięki czemu wygodnie nosi się go nawet na kilka sukien, w tym na wełnianą :)

Oto zdjęcie tylnego klina:

A tutaj kliny od środka:

Poniżej płaszcz z krajką tabliczkową:

Oraz sama krajka:

Płaszcz podszyty lnem:

Sztandar

Oto sztandar naszej drużyny:

Uszyłam go z wełny z wykorzystaniem jedwabnych nici. Sztandar jest dwustronny, dzięki czemu symbol jest widoczny z obu stron, a także sztywniejszy. Ładnie układa się na wietrze :)

Nasz symbol to zamknięta wirująca świszczyca (swastyka), pochodzi z Kruszwicy. Inne nazwy: Swarga, Swarzyca, Swarożyca, Swastyka, Krzyż Thora, Svastika, dysk Słońca. (...) Jest symbolem wielokulturowym, występowała na wszystkich pięciu kontynentach. Za każdym razem oznaczała przychylność bogów, dobre plony, dążenie do sukcesu, zwycięstwo w walce.
Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Rozwiewając zawczasu wszelkie wątpliwości - Drużyna Najemna Swarga nie ma nic wspólnego z nazizmem. Posługujemy się symbolem słowiańskim.

Tunika męska z wełny

Tunika naszego wodza, ozdobiona krajką wykonaną na podstawie znaleziska z terenów obecnej Polski:

Poniżej tunika w wersji "surowej":

Oto tunika męska uszyta z czerwonej wełny przy użyciu jedwabnych nici. 

Tym razem przy szyciu wykorzystałam sposób Ludki - kliny pod pachami, dzięki czemu można swobodniej poruszać się w tunice. Poniżej zbliżenie na klin:

Koszula męska farbowana w naparze z kory olchy

Koszulę uszyła i zafarbowała Szebora, nasza drużynniczka. To lniana koszula o długości do rzepki w kolanie, z wąskimi klinami po bokach i krajką bardkową. Tkanina farbowana ręcznie korą olchy na szaro. Po paru miesiącach leżenia barwnik zrobił się bardziej "zielonkawy", poza tym pojawiły się też rude przebarwienia.

Sam proces przygotowania został zilustrowany poniżej:

Do farbowania Szebora potrzebowała między innymi wysuszonej rozdrobnionej kory olchy, potas i siarczan żelaza. Korę gotowała przez ok 2 godziny, potem zanurzyła w niej tkaninę i gotowała dalej, mieszając co jakiś czas. Koszula uzyskała barwę rudawą (szarego nie da się otrzymać bez zaprawy mineralnej - w tym przypadku siarczanu). Następnie do wody dodała siarczan żelaza i znowu gotowała len. Potem koszula została przeprana i gotowe :)